Kış Ortasında On Sekiz Dereceye Ayarlı VRF Klima Cinneti: Hırka ve Kumanda Savaşı

I. 10.30: Kar Yağışı ve On Sekiz Derece Şoku

Saat tam 10.30.

Palladium Tower on altıncı katında dondurucu bir hava eser.

Dışarıda Ataşehir gökdelenlerinin arasında sulu kar savrulur. Gri gökyüzü devasa cam panellere kurşun gibi çarpar.

Fakat ofisin içindeki hava dışarıdan çok daha soğuktur.

Tavandaki devasa VRF klima menfezleri aralıksız uğuldar. Beyaz plastik kanatlardan buz gibi bir fırtına üflenir.

Hava akımı doğrudan orta alandaki operasyon masalarına iner.

Kıdemli risk analisti Zeynep ellerini ovuşturur. Parmak uçları mosmor kesilmiştir.

Masasındaki porselen kupaya dokunur. Sıcak filtre kahve beş dakika içinde buz kesmiştir.

Zeynep başını kaldırır. Duvara monte edilmiş dijital termostat paneline bakar.

Mavi dijital ekranda dev bir rakam parlar: “18.0°C”.

Zeynep’in gözleri yuvalarından fırlar.

— “Kızlar, termostata bakın!”

— “Yine mi 18 dereceye düşürmüşler?”

— “Evet Merve, resmen buzdolabı yapmışlar burayı!”

— “Ben parmaklarımı hissetmiyorum Zeynep.”

— “Klavyede ‘Enter’ tuşuna basamadım az önce.”

— “Kabanımı giyeceğim, artık dayanamıyorum.”

— “Ben montumu çıkarsam zatürre olurum.”

— “Kim elledi o kumandayı yine?”

— “Köşe masadaki Cengiz Bey bastı yine!”

— “Gidip yüzüne açıkça söyleyeceğim artık!”

Zeynep oturduğu yerden hırsla kalkar. Üzerinde kalın gri bir yün hırka vardır.

Boynuna ise iki kat kaşmir şal dolamıştır. Ayağında kürklü kışlık botlar durur.

Buna rağmen kemiklerine kadar titremektedir.

Bu sıcaklıkta finansal analiz yapılamaz. Bu ortam bir ofis değil, tam bir soğuk hava deposudur.

Plazanın LEED sertifikalı akıllı havalandırması personeli dondurmaktadır.

II. Yün Hırkalar, Polar Şallar ve Donan Parmaklar

Açık ofisin orta alanı adeta bir kutup seferine dönmüştür.

Kadın çalışanların tamamı kışlık donanıma bürünmüştür. Sandalyelerin arkası kalın paltolarla doludur.

Kimi çalışan bacaklarına polar battaniye sermiştir. Kimi ise parmaksız eldivenlerle fare tutmaya çalışır.

Tıklanan her fare tuşu buz sarkıtı gibi ses çıkarır: tık, tık, tık.

Masa altlarına gizlice konulmuş küçük elektrikli ısıtıcılar vardır. Ancak o cihazlar şirket kuralıyla yasaklanmıştır.

İş Sağlığı ve Güvenliği uzmanları her an ani baskın yapabilir. “Yangın riski var” gerekçesiyle cihazlara anında el koyarlar.

Zeynep yan masadaki Aslı’ya doğru eğilir.

— “Aslı, mutfaktan sıcak su aldın mı?”

— “Aldım ama çelik termos bile soğuyor bu rüzgarda.”

— “Klima doğrudan benim enseme üflüyor.”

— “Benim de belim tutuldu Zeynep, kımıldayamıyorum.”

— “Geçen hafta iki kişi sinüzit oldu bu yüzden.”

— “Rapor aldılar ama yerlerine kimse bakmadı.”

— “Bu bir insan hakkı ihlalidir Aslı.”

— “Kurumsal dilde buna ‘taze hava sirkülasyonu’ diyorlar.”

— “Taze hava değil bu, doğrudan Sibirya soğuğu!”

— “Termofor getirdim evden, kucağımda tutuyorum.”

— “Bana da ver Aslı, bacaklarım hissizleşti.”

— “Mutfaktaki ıhlamur poşetleri de bitmiş Zeynep.”

— “Zencefil limon kaynattım evde, termosumdan iç.”

— “Şu efervesan C vitaminini de bardağa atalım.”

— “Suda bile erimiyor tablet, su buz gibi!”

— “Bu katta grip salgını çıkması kaçınılmazdır.”

Ofiste burnunu çekenlerin sayısı hızla artar. Kağıt mendil kutuları masalarda elden ele gezer.

Gözler yaşarır, sesler çatallaşır. Masalarda boş pastil kutuları birikir.

Eczaneden sipariş edilen burun spreyleri kuryelerle lobiye gelir. Herkes kendini korumaya çalışır.

Fakat ofisin diğer ucunda bambaşka bir iklim yaşanır.

Orada ceketini çıkarmış, kolları sıvalı adamlar oturmaktadır.

III. Sıcak Basan Direktör ve Gizli Kumanda Baskını

Ofisin köşe cam tarafında satış direktörü Cengiz Bey oturur.

Cengiz Bey yüz kiloluk cüssesiyle geniş deri koltuğundadır. Beyaz gömleğinin üst iki düğmesi tamamen açıktır.

Öğle yemeğinde ağır bir kebap yemiştir. Tansiyonu fırlamıştır.

Alnında boncuk boncuk ter damlaları parlar. Elindeki karton sunum dosyasını yelpaze gibi sallar.

Onun dünyasında hava hiçbir zaman soğuk değildir. Ona göre ofis sürekli oksijensizdir.

Gökdelenlerin pencereleri mimari gereği asla açılmaz. Tek hava kaynağı merkezi klimadır.

Cengiz Bey aniden yerinden kalkar. Ağır adımlarla koridorda yürür.

Güya su sebiline gider. Ancak asıl hedefi duvardaki termostattır.

Göz ucuyla etrafı kollar. Kimsenin bakmadığı bir saniyeyi yakalar.

Sağ elinin başparmağıyla kumandanın mavi tuşuna iki kez basar.

Sıcaklığı tekrar 18 dereceye çeker. Fan hızını ise “Fırtına” seviyesine alır.

Cihaz hafif bir sesle komutu onaylar: bip. Menfezlerden çıkan havanın uğultusu iki katına çıkar.

Zeynep o sesi anında duyar. Yerinden yay gibi fırlar.

— “Cengiz Bey, lütfen yapmayın!”

— “Ne yaptım Zeynep Hanım? Sadece nefes almaya çalışıyorum.”

— “18 dereceye bastınız yine, donuyoruz burada!”

— “İçerisi çok havasız Zeynep Hanım, beynime kan gitmiyor.”

— “Hava var efendim, oda eksiye düştü!”

— “Bana sıcak basıyor, gömleğim sırtıma yapıştı.”

— “O zaman ceketinizi çıkarın, pamuklu giyinin.”

— “Ben genel müdür yardımcısı adayıyım Zeynep Hanım, askılıyla mı oturayım?”

— “Biz de insanız efendim, montla çalışıyoruz!”

— “Gidin sıcak bir adaçayı için, geçer.”

Cengiz Bey cevap beklemez. Bardağına soğuk su doldurur.

Kibirli adımlarla kendi masasına geri döner.

Termostat paneli duvarda parlamaya devam eder. 18 rakamı adeta herkese meydan okur.

IV. A4 Kağıdı ve Koli Bandıyla Yapılan Siper Savaşı

Saat 11.15 olur.

Bürokratik yollar tamamen tükenmiştir. Artık sahada gerilla taktikleri başlar.

Zeynep kırtasiye dolabına doğru kararlı adımlarla yürür. Dolaptan geniş bir şeffaf koli bandı alır.

Yazıcı odasından ise yirmi adet kalın A4 kağıdı kapar.

Masasına geri döner. Operasyon ekibi masanın etrafında anında toplanır.

— “Ne yapacaksın Zeynep?”

— “Hava menfezini kapatacağım Merve.”

— “Yasak ama, İdari İşler görürse ihtar yazar.”

— “Yazsınlar Merve! Donup ölmekten iyidir.”

— “Sandalyenin üstüne çıkma, tekerlek kayar.”

— “Merve iki elinle tut sandalyeyi, düşmem.”

— “Cengiz Bey kafasını kaldırdı, buraya bakıyor!”

— “Baksın, bu benim meşru müdafaa hakkım!”

Zeynep döner tekerlekli ofis koltuğunun üzerine çıkar. Koltuk hafifçe sarsılır.

Merve iki eliyle koltuğun demir ayaklarını sımsıkı tutar.

Zeynep koli bandını dişleriyle hızla yırtar: cart.

Beş adet A4 kağıdını yan yana yapıştırır. Tavandaki plastik klima ızgarasına doğru uzanır.

Kağıttan dev bir rüzgar kalkanı yapar. Izgaranın ön yüzünü tamamen kapatır.

Bantları tavandaki alçıpan profillere sertçe yapıştırır.

Buz gibi hava akımı aniden yön değiştirir. Artık aşağıya değil, tavana doğru üfler.

Masadaki fırtına bir anda kesilir.

— “Harika oldu Zeynep, rüzgar durdu!”

— “Şu köşeyi de bantla, hava kaçmasın.”

— “Bant bitti, Aslı çekmecenden yeni bandı at!”

— “Al Zeynep, çabuk yapıştır, güvenlik kamerası dönüyor!”

Zeynep son bandı da yapıştırır. Sandalyeden çevik bir sıçrayışla aşağı iner.

Tavanda asılı duran beyaz kağıtlar rüzgarın şiddetiyle şişer. Adeta bir gemi yelkeni gibi dalgalanır.

Masadakiler derin bir oh çeker. Zafer ilk kez üşüyenlerin tarafına geçmiştir.

V. Bina Yönetimi ve ‘Merkezi Sistem İdealdir’ Yalanı

Fakat plazada kazanılan zaferler daima kısa sürer.

Cengiz Bey tavandaki kağıt yelkeni hemen fark eder. Masasındaki siyah telefonu hırsla kaldırır.

Bina teknik servisini doğrudan arar.

On beş dakika sonra ofis kapısında teknik eleman belirir. Üzerinde lacivert tulum, elinde lazer termometre vardır.

Adı Selim Usta’dır. Maslak ve Ataşehir kulelerinde yüzlerce benzer savaşa tanıklık etmiştir.

Cengiz Bey masadan fırlar. Selim Usta’nın yanına varır.

— “Usta, tavana bakın! Havalandırma sistemini kundaklamışlar.”

— “Hemen bakalım beyefendi.”

— “O kağıtları sökün, motor yanacak.”

— “Selim Usta sakın dokunma! Biz donuyoruz burada!”

— “Sakin olun hanımefendi, ortamı ölçelim.”

Selim Usta cihazı masanın üstüne tutar. Kırmızı lazer ışığı yüzeyde parlar.

Cihazın ekranında “21.4°C” rakamı belirir.

Selim Usta başını sallar. Yüzünde ezberlenmiş bir teknik servis ciddiyeti vardır.

— “Gördüğünüz gibi sıcaklık 21,4 derece, yani gayet ideal.”

— “Neresi ideal Usta? Rüzgar doğrudan kafamıza iniyor!”

— “Merkezi sistem akıllı otomasyonla çalışır hanımefendi.”

— “Akıllı sisteminiz bizi yatağa düşürdü ama!”

— “Genel merkez prosedürü 21 derecedir, ayarla oynayamayız.”

— “Peki o zaman bu kumandayı niye 18’e çekiyorlar?”

— “Cihaz kendini dengeler hanımefendi, sistemi ellemeyiniz.”

Selim Usta katlanır merdiveni açar. Çakısıyla tavandaki kağıt siperi tek hamlede keser, atar.

Kağıtlar yere savrulur. Buz gibi hava akımı Zeynep’in saçlarına yeniden çarpar.

Menfez intikam alırcasına daha gürültülü üfler.

Selim Usta merdivenini toplar. Hiçbir söze girmeden asansöre biner, uzaklaşır.

Teknik servis görevini yapmış, kule kuralını korumuştur.

VI. Termometreli İsyan ve Açık Ofis Soğuk Savaşı

Saat 12.10 olur.

Zeynep pes etmez. Bu mücadele burada bitmeyecektir.

Çantasının gizli gözünden küçük bir cıvalı oda termometresi çıkarır. Termometreyi monitörün kenarına yapıştırır.

Kırmızı cıva sütunu 17 derece seviyesinde çakılı kalır.

Cep telefonunu çıkarır. Termometrenin ve titreyen parmaklarının fotoğrafını çeker.

Bu görseli İnsan Kaynakları Direktörüne, İSG Kuruluna ve Genel Müdüre e-posta ile iletir.

Konu satırına büyük harflerle yazar: “AÇIK OFİSTE DONMA TEHLİKESİ”.

— “Gönderdin mi e-postayı Zeynep?”

— “Gönderdim Merve, tüm yönetim kurulunu ekledim.”

— “Cengiz Bey küplere binecek.”

— “Binerse binsin, biraz da o üşüsün.”

— “Şimdi telefonlar çalmaya başlar.”

— “İki dakikaya kalmaz otomatik yanıt gelir.”

— “Bak geldi bile mail bildirimi!”

Gelen yanıt son derece ruhsuzdur. “Talebiniz ilgili bina yönetimine iletilmiştir. Ortak çalışma konforu şirketimizin ana ilkesidir.”

Ofisteki herkes bu cümlenin koca bir hiç olduğunu bilir.

Cengiz Bey karşı masadan zafer dolu bir bakış fırlatır. Bardağındaki buzları şıngırdatır.

Zeynep kaşmir şalını burnuna kadar çeker.

Saat 18.00 olur. Kimse bir dakika bile beklemez. Montlar aceleyle giyilir. Fermuarlar sonuna kadar çekilir.

Kule personeli lobiye doğru adeta kaçar. Dışarıdaki karlı sokak ofisin içinden daha sıcak gelir.

Ataşehir kulelerinde kış mevsimi yalnızca sokakta değildir.

Bu plazanın ruhunda bitmeyen bir kutup soğuğu hüküm sürmektedir.

Ve o termostat kumandası, açık ofisin en büyük kan davası kalacaktır. Her sabah aynı hırkalar yeniden kuşanılacaktır.